Stemmige herdenking 4 mei

Op woensdag 4 mei jl. werd ook in Engelen weer de jaarlijkse dodenherdenking gehouden. Dit jaar met als thema: Vrijheid in verbondenheid.

In een volle Protestantse kerk was een korte dienst die begon met een lied om vrede, vervolgens een gedicht, een lezing uit de bijbel, muziek van ensemble ‘De Vierenfluiters’ van Muziek Collectief Engelen en ‘Noyana’ gezongen door het Kadekoor.

In het herdenkingswoord memoreerde dominee Marloes Meijer, met de afbeelding ‘verzoening’, een arm en hand met littekens, op het scherm, te denken over wat wij anderen aandoen. De slechterik Zacheüs uit de bijbel werd door Jezus, ondanks zijn littekens, een goed mens. Dat kan alleen als we elkaar durven aankijken, ons met elkaar durven verbinden en elkaar de vrijheid geven. Daarmee is de wereldvrede niet verzekerd, maar we kunnen ’n beginnetje maken.

Tijdens de voorbeden werd stilgestaan bij de oorlogsslachtoffers en de hedendaagse vluchtelingen.

Monument

Begeleid door Franka van Boekel met de trom vertrokken de aanwezigen naar het monument. Het bloemstuk werd gedragen door Lucie van der Laan en Sofie van Erp, twee leerlingen uit groep 8 van kindcentrum De Matrix. In deze groep heeft Frans Lucas van Heemkundekring Angrisa vooraf een lezing gehouden over onder andere wat er rond 29 oktober 1944 in Engelen is gebeurd.

Na het blazen van de ‘Taptoe’ door Patrick Bendermacher en precies om acht uur de twee minuten stilte, werd door Philip van Beek, als voorzitter van Bestuursraad Engelen-Bokhoven, de krans gelegd.

Wolter van Klompenburg memoreerde onze verbinding en vrijheid. “Wij mogen samen zijn wie we zijn. Op vele plekken worden mensen hiervoor gedood. We staan stil bij mensen die niet samen kunnen zijn en van huis en haard zijn verdreven, geliefden moeten achterlaten en waarvan hun huizen zijn vernietigd. Vrijheid is niet vanzelfsprekend. Iets waar velen voor strijden en bij omgekomen. Laten we dit nooit vergeten.”

Daarna zong bij het monument het Kadekoor het zeer stemmige Dona Nobis (geef ons vrede) en werd de herdenking besloten met een bloemenhulde door de aanwezigen en een kopje koffie in De Engelenburcht.

Dank

De organisatie wil iedereen die heeft meegewerkt heel hartelijk bedanken. Gezamenlijk maakten we er een geslaagde, waardige herdenking van.